Artistieke visualisatie · niet op schaal
Een persoonlijk lab van Klaas Vanslambrouck
LOWI
Lab of Wonder and Imagination
Ik onderzoek hoe dingen werken. En bouw om te ontdekken wat ermee kan. AI, biologie, systemen en verhalen komen hier samen.
Scroll om de cel te openen
Artistieke visualisatie · niet op schaal
01 / 07
Het membraan
Elk lab begint met een grens.
Het celmembraan regelt selectief welke stoffen de cel in en uit gaan. Die grens maakt een eigen binnenwereld mogelijk.
Niet elke interessante vraag krijgt een project. Binnen LOWI geef ik een vraag genoeg aandacht om ze te begrijpen, te onderzoeken en er iets mee te bouwen. Focus maakt ruimte voor diepgang.
02 / 07
Het cytoplasma
Niet leeg, maar vol half afgewerkte dingen.
Het cytoplasma omvat het cytosol en de structuren buiten de celkern. Het is een drukke omgeving waarin transport en veel chemische reacties plaatsvinden.
Hier mogen dingen onaf zijn. Een script, een onderzoeksvraag, een eerste interface. Ik combineer ze, test een vermoeden en verander van richting als het niet werkt. Een experiment hoeft geen product te worden. Het moet wel eerlijk als experiment herkenbaar blijven.
03 / 07
De kern
Eerst begrijpen. Dan bouwen.
De celkern bevat het grootste deel van het DNA. Genen bevatten informatie die via RNA bijdraagt aan de aanmaak van eiwitten. DNA denkt niet; het is erfelijke informatie.
Mijn vertrekpunt is kijken: wat gebeurt hier eigenlijk? Dan probeer ik het te begrijpen, verbanden te zien en er een model van te maken. Bouwen maakt dat model toetsbaar. Wat de test laat zien, bepaalt wat ik opnieuw moet bekijken.
04 / 07
De ribosomen
Een idee telt pas als het draait.
Ribosomen lezen de informatie in boodschapper-RNA en verbinden aminozuren tot eiwitten. Zo wordt genetische informatie vertaald naar moleculen die werk doen.
Nidus maakt die stap concreet: gegevens uit mijn dagelijks leven komen samen in een persoonlijk systeem. Een API verbindt de interfaces met de data; workers verzorgen terugkerende taken. De case laat zien hoe die onderdelen samenwerken, en waarom de grenzen ertussen ertoe doen.
Van idee naar systeem · Nidus
De mobiele interface spreekt met nidus-api. De API ontsluit data in Supabase; Raspberry Pi-workers voeren terugkerende taken uit. Interfaces, verwerking en opslag hebben elk hun eigen verantwoordelijkheid.
Bekijk de architectuur
05 / 07
De mitochondriën
Nieuwsgierigheid is de energiebron.
Mitochondriën maken bij de celademhaling veel van het ATP dat cellen gebruiken. ATP draagt chemische energie over aan processen die die nodig hebben.
LOWI bestaat naast mijn werk. Hier hoeft een vraag niet meteen commercieel nuttig te zijn of op een roadmap te passen. Waarom werkt een biologisch systeem zo? Wat kan AI zichtbaar maken? Kan een verhaal helpen om technologie te begrijpen? Nieuwsgierigheid krijgt hier tijd én een werkbank.
06 / 07
Het golgi-apparaat
Bruikbaar worden is een aparte stap.
Het golgi-apparaat bewerkt, sorteert en verpakt eiwitten en lipiden. Transportblaasjes brengen ze naar hun bestemming in of buiten de cel.
Een prototype bewijst dat iets kan. Daarna begint het werk om het bruikbaar te maken: testen, overbodige stappen schrappen, uitleg schrijven, de interface verzorgen en toegang goed regelen. Ik wil niet alleen begrijpen hoe het werkt. Iemand anders moet er ook mee verder kunnen.
07 / 07
Deling
Uit één vraag groeien nieuwe richtingen.
Na het kopiëren van het DNA verdeelt een dierlijke cel bij mitose haar chromosomen over twee kernen. Daarna kan de cel zich splitsen in twee dochtercellen.
Een experiment laat meer achter dan een resultaat. Een inzicht wordt een bouwsteen; een onopgeloste vraag wordt een nieuw begin. Nidus en CRISPR & CHICKN gaan verschillende kanten uit. Ze delen dezelfde gewoonte: onderzoeken, maken en opnieuw kijken.
